مردم بلوچ دسته ای از اقوام ایرانی تبار هستند که بیشتر به گویش بلوچی از شاخه گویش های ایرانی شمال غربی سرچشمه می گیرد. بیشینه مردم بلوچ بیشتر در دو کشور پاکستان و ایران و همچنین بخشی در افغانستان و دیگر کشورها پراکنده اند. ریشه و تبار مردم بلوچ یکی از دسته جات اقوام آریایی بوده اند که امروزه بیشتر در جنوب شرق ایران و بلوچستان پاکستان زندگی می کنند. پژوهش هایی که صورت گرفته و شواهدی که حاکی است گویش بلوچی با گویش های شمال غرب ایران مانند گویش گیلکی و کردی تشابه بسیاری دارد . قوم بلوچ از چند طایفه بزرگ تشکیل می شده است که در گذر زمان به طوایف کوچک تری تقسی

مرگ بر آل سعود از زمان پیامبر اکرم و امامان معصوم احادیث و روایات و تفسیرهای بسیاری به ما رسیده که بارها از ایرانیان یاد کرده اند . آن بزرگواران از ایرانیان به نیکی یاد کرده و امروزه سخنان گوهربار آن بزرگواران مایه افتخار ما ایرانیان است . البته نباید این را فراموش کرد همه انسان ها از هر قومی با هم برابرند و هیچ قومی از قوم دیگر برتر نیست و تفاوتی در عقوبت و جزای آنان نیست. پیامبر اکرم 1- در روایتی در خصوص آیه « و ان تتولوا یستبدل قوما غیرکم » « اگر شما - ای جمعیت عرب به دین و ایمان - پشت کنید خداوند مردم دیگری را به جای شما بدل خواهد گرفت » آورده اند گروه

1- محمد بن وصیف سیستانی وی در روزگار صفاریان می زیست و دبیر رسایل یعقوب لیث صفاری بود. در کتاب تاریخ سیستان این سراینده به عنوان نخستین شاعر پارسی گوی معرفی شده است ، پس از آن که یعقوب لیث به پیروزی های بسیاری دست یافت شاعران به ستایش یعقوب با اشعار عربی پرداختند . یعقوب لیث به این اقدام واکنش نشان داد و گفت چیزی که من اندر نیابم ، چرا باید گفت؟ . این سخن بخردانه و عدم استقبال یعقوب از فرهنگ و شعر بیگانه سبب گردید که محمد بن وصیف شعر پارسی گفتن را آغاز کند. در منابع تاریخی دیگر کسان دیگری را نیز به عنوان نخستین شاعران پارسی گوی یادآور شده اند. 2- شهید بلخی ا

میدان مشاهیر کوهستان پارک زاهدان کوهستان پارک زاهدان زیباشهر زاهدان میدان استاندارد زیباشهر مسجد دانشگاه آزاد کوهستان پارک خیابان دانشگاه نمای بخشی از زاهدان در شب بلوار خرمشهر خروجی زاهدان به سمت کرمان ، زابل ، بیرجند ستون هایی با الهام از معماری هخامنشی در بوستان های زاهدان خیابان دانشگاه پارک ملت زاهدان( کلاته رزاق زاده)

همه ما می دانیم که ایران و افغانستان از یک ریشه هستند و در گذشته هر دو سرزمین کشوری واحد و بسیارقدرتمند را تشکیل می داده اند که گاه از مرزهای چین و هند تا خاک اروپا و آفریقا را تحت سیطره خود می گرفتند. شاید بسیاری از مردم آن روزگار فکرش را هم نمی کردند سرزمین و امپراتوری قدرتمندشان این گونه تجزیه گردد و فرزندان آینده شان در قالب دو کشور از هم جدا گشته و حتی گاه با دیده کینه توزی و بیگانگی به هم بنگرند و نیاکان مشترک ، زبان یکسان ، دین واحد ، فرهنگ و آداب و رسوم همگون خود را از یاد ببرند. در از یاد بردن ریشه یکسان و فراموشی هم تباری این گونه نیست که فقط ایرا

نجابت و شرافت دو عنصر ارزشمند و زندگی بخش است که مایه افتخار و بالندگی دارندگان آن می باشد. شاید تاریخ نجابت و شرافت به درازای تاریخ بشر باشد. موضوعی که در این نوشته مورد بررسی است اهمیت نجابت و شرافت بانوان در طول تاریخ ایران تا آنجا که اطلاعات تاریخی بنده کمک می کند می باشد. این دو عنصر از دیرباز با زندگی و تمدن ما ایرانیان چنان عجین شده که بازگو کردن آن برای ما ایرانیان بسیار باعث افتخار و مباهات است.نجابت امری فطری است و در هر تمدن و هر زمانی ممکن است وجود داشته باشد چیزی که برای ما مهم است اهمیت و پررنگی این امور فطری در زندگی نیاکان ما ایرانیان است

شهر زاهدان از شهرهای نوپا و نوبنیاد ایران می باشد که در دوران معاصر به وجود آمده است و به سرعت به یکی از کلانشهر های ایران مبدل گشته است. نوپایی زاهدان به حدی است که عمدتا هیچ کس از ساکنان آن نمی تواند به حق خود را زاهدانی بداند چراکه ساکنان این شهر در طی چندین سال اخیر به این روستای کوچک مهاجرت کرده اند. در محل زاهدان فعلی آبادی کوچکی به نام دزدآب قرار داشته است و طبق اسناد مالک اولیه آبادی دزدآب یا زاهدان کنونی خوانین سرابندی سیستان و طوایف متحد و زیر فرمان آنان بوده اند. تا پیش از جدایی سیستان از خراسان و بلوچستان از کرمان، منطقه زاهدان جز منطقه سیست